Tradycyjna Medycyna Chińska (TCM) to system medyczny, którego ramy koncepcyjne kształtowały się na drodze tysiącleci wnikliwej obserwacji procesów zachodzących w naturze oraz w ludzkim ciele. Jej fundament opiera się na założeniu, że człowiek stanowi mikrokosmos odzwierciedlający makrokosmos – podlega tym samym prawom natury, cyklom dobowym i sezonowym co otaczający go świat. Zdrowie w tym ujęciu definiowane jest jako stan dynamicznej równowagi wewnętrznej organizmu oraz jego harmonijnej adaptacji do środowiska zewnętrznego.
Kluczowym pojęciem dla zrozumienia tego systemu jest Qi (często tłumaczone jako energia życiowa lub siła napędowa). Qi krąży w ciele precyzyjnie określonymi kanałami, zwanymi meridianami, tworząc rozbudowaną sieć łączącą powierzchnię ciała z narządami wewnętrznymi. Płynny i niezakłócony przepływ Qi warunkuje prawidłowe funkcjonowanie fizjologiczne, odporność oraz stabilność emocjonalną. Zastoje, niedobory lub odwrócenie kierunku przepływu tej energii są postrzegane jako pierwotna przyczyna powstawania patologii.
Koncepcja Qi nierozerwalnie wiąże się z teorią Yin i Yang – dwóch fundamentalnych, uzupełniających się sił, które stale na siebie oddziałują. Yin reprezentuje materię, chłodzenie, spoczynek, odżywienie i płyny ciała, podczas gdy Yang to ciepło, ruch, aktywność i transformacja. W zdrowym organizmie siły te znajdują się w stanie ciągłego, płynnego balansowania. Zbyt silne Yang prowadzi do stanów gorąca i nadpobudliwości, natomiast niedobór Yang (lub nadmiar Yin) objawia się wychłodzeniem, apatią, spowolnieniem metabolizmu czy zatrzymywaniem płynów.
System diagnostyczno-terapeutyczny uzupełnia teoria Pięciu Przemian (Wu Xing), która dzieli zjawiska na pięć kategorii: Drzewo, Ogień, Ziemię, Metal i Wodę. Każda z tych przemian przypisana jest do konkretnych narządów w ciele (system Zang-Fu), pór roku, emocji, smaków i tkanek. Dla przykładu: Przemiana Wody powiązana jest z nerkami, porą zimową, uczuciem lęku, smakiem słonym oraz układem kostnym. Zrozumienie tych powiązań pozwala terapeucie prześledzić rozwój choroby – zdiagnozować, w jaki sposób osłabienie jednego narządu wpływa na funkcjonowanie całego układu na drodze cykli tworzenia i kontroli.